El Cabrero Öldü

İspanyol flamenkosunun asi müzisyeni José Domínguez Muñoz (El Cabrero) bugün Sevilla'da hayatını kaybetti.

El Cabrero Öldü
José Domínguez (El Cabrero)

El Cabrero, 1944’te Endülüs’ün Aznalcóllar kasabasında dünyaya geldi. Sahne adı olan El Cabrero "Keçi Çobanı" lakabı, içinden geldiği dünyanın bir simgesiydi. 1970’lerde flamenko dünyasında tanınmaya başladı. Özellikle sert, hüzünlü ve politik tavırlı flamenko yorumuyla ünlendi. Sanatını mücadelesinin bir aracı olarak görüyordu. Ticari flamenkoya mesafeli durup daha geleneksel ve kırsal çizgiyi savundu. Uzun kariyeri boyunca İspanya’nın en özgün flamenko yorumcularından biri olarak kabul edildi.

Franco sonrası dönemde CNT’nin yeniden faaliyete başladığı yıllarından itibaren anarko-sendikalist hareketin aktif bir üyesiydi. CNT başta olmak üzere CGT gibi diğer çeşitli anarşist sendika ve organizasyonların yardım etkinliklerinin olmazsa olmaz isimlerindendi.

İfade özgürlüğünün tutarlı bir savunucusu olarak mikrofonunu işçi sınıfının, ezilenlerin acılarının dışa vurumu haline getiren El Cabrero kolluk kuvvetlerine hakaret ve otoriteyi aşağılama gibi suçlardan hapis cezaları aldı. 

Tüm otoritelere karşı yazdığı şarkı sözleriyle "Vivir la Utopia" (Ütopyayı Yaşamak) başta olmak üzere çeşitli belgesellere katkıda bulundu.

Yoldaş Cabrero'yu ardında bıraktığı onlarca stüdyo albümü ve canlı kayıtla, "benim vatanım özgürlük" diye haykırdığı şarkılarıyla hatırlayacağız.

Como el viento de poniente (batı rüzgârı gibi)

Çocukken

Kitapları veya rahip cübbesini sevmezdim

Ya da törenlere katılmayı

Batıdan esen rüzgar gibi asiydim

Asi ve oyunbaz

Gökyüzüne bakmak yerine

Yürümek zorunda olduğum yolları ölçmeye başladım

Ve asla sürüye uymadım

Çünkü ne çoban ne de efendiye

Güvenilmezdi

Başladım koşturmaya

Kısayollardan ve patikalardan

Bana gittikçe dar gelmeye başlayan

Ve komşularım dediler ki

Yanlış yoldasın

Sürüden uzaklaşıyorsun

Sessizlikle onaylanır gibi

Ve cehalet sağır

Haykırabilirdim sesimle

Pohpohlanan köpeklerin havlamasından 

Daha yüksek

Ve çobanın sesinden

Ben her zaman o kara koyundum

Fırlatılan taşlardan nasıl kaçacağını bilen

Ve yıllar geçtikçe

Sürüden daha çok uzaklaşıyorum

Çünkü nereye gidiyor bilmiyorum.